Hazcılık, insanın yaşamındaki temel motivasyonun hazza ulaşmak olduğunu savunan bir felsefi yaklaşımdır. Bu düşünce, hazzın en yüksek erdem olarak görüldüğü bir anlayışa dayanır. Hazcılık, bireylerin eylemlerinin nihai amacının zevk ve mutluluk sağlamak olduğunu öne sürerek, ahlaki değerlerin öznel bir biçimde belirlendiğini ifade eder. Bu çerçevede, bireylerin hazza yönelik tercihlerinin, kişisel deneyimlerine ve hislerine dayandığı vurgulanır.
Haz ahlakı (hedonizm), felsefede hazzın mutlak anlamda iyi olduğunu ve insan eylemlerinin nihai amacının haz sağlamak olması gerektiğini savunan bir görüştür.
Bu yaklaşıma göre:
Dolayısıyla, evrensel bir ahlak yasası kabul edilmez, çünkü haz duygusu kişiye bağlıdır ve özneldir.